Koszyk

Produkty

Facebook Salli & Catti

Tabletki na stawy dla psów ? OK. Ale które ???

Tabletki na stawy dla psów to bardzo rozległy temat. Na rynku weterynaryjnym mamy obecnie dziesiątki różnych specyfików mających zadanie ulżyć psom w chorobach związanych ze zwyrodnieniami stawów. 

🔴 Nie budzi to zdziwienia, ponieważ zapalenie stawów u psów to powszechny problem. Dotyczy około 40% psów seniorów. 

W tym artykule chcemy się zastanowić jak wybrać najlepsze rozwiązanie dla Twojego psa.

Środki na stawy dla psów takie jak tabletki, kapsułki, syropy dzielą się na główne dwie grupy:

1️⃣ Środki przeciwzapalne / przeciwbólowe.

2️⃣ Środki służące odbudowie chrząstki i mazi stawowej.

Dzisiaj zajmiemy się grupą preparatów służących zwalczeniu zapaleń, przynoszących psom ulgę w bólu czyli poprawiających jakość życia naszego pupila.

Po pierwsze musimy się zastanowić jakie tabletki na stawy zastosować: syntetyczne czy organiczne?

😉 To zależy od tego czy Twój pies jest syntetyczny czy organiczny ❔ 

Ktoś może pomyśleć: “co to za żarty: plastikowy pies ?”

Proszę sobie jednak uzmysłowić, że najpopularniejszy lek przeciwzapalny na świecie czyli kwas acetylowosalicylowy (Aspiryna, Polopiryna, Etopiryna i inne) jest produkowany na bazie bezwodnika octowego. Jest to substancja z grupy acetylowej, używana powszechnie do syntetyzowania plastików !

W przypadku środków syntetycznych, przeciwzapalnych / przeciwbólowych, można je stosować w ograniczonym czasowo zakresie ze względu na szereg potencjalnych skutków ubocznych.

✳️ Dlaczego mówimy o środkach przeciwzapalnych / przeciwbólowych ?

To proste: ból jest pochodną stanu zapalnego w organizmie i ma za zadanie dać znać o chorobie. Zwalczenie stanu zapalnego powoduje zlikwidowanie odczuwania bólu.

Nie możemy jednak zapominać, że tzw. ostry stan zapalny (występujący np.: po skaleczeniu, czy w początkowej fazie przeziębienia) jest bardzo potrzebny, bo umożliwia organizmowi walkę z chorobą.

⚠️ Gorzej jeśli dochodzi do przewlekłego stanu zapalnego… Ten jest groźny, wyniszczający…

Zwykle lekarz podaje syntetyczne środki przeciwzapalne w ciężkich przypadkach, kiedy pies już nie może się poruszać i trzeba go szybko uwolnić od bólu. I to jest wspaniała cecha tych produktów – działają praktycznie natychmiast i natychmiast przynoszą ulgę.

Przeciwzapalne środki syntetyczne dzielą się z grubsza na dwie grupy.

1️⃣ NLPZ – niesterydowe leki przeciwzapalne. Blokują one grupę enzymów COX odpowiedzialnych za wzbudzenie tzw.: kaskady stanu zapalnego.

2️⃣ Sterydy – sterydowe środki przeciwzapalne. Te blokują inny enzym działający analogicznie do COX. Jest to enzym 5-lipooksygenazy.

Niestety zwykle podawanie tego typu środków nie może być dłuższe niż tydzień lub dwa.

❗️ Nie chcemy przecież spowodować, że nasz podopieczny umrze na marskość wątroby, za to bez bólu łap !

Co jednak zrobić, gdy występujące u psa objawy wskazują na chorobę przewlekłą ? Przewlekły stan zapalny – np.: artretyzm, reumatyzm? Jest to przecież bardzo częste, tak u psów seniorów jak i u ich starszych właścicieli.

⚫️ Tutaj fabryki produkujące substancje chemiczne rozkładają ręce. Nie ma bezpiecznych dla organizmu substancji syntetycznych. Przy krótkich kuracjach organizm „utylizuje” resztki tych substancji raczej bez problemów. Długie podawanie tego typu substancji prowadzi do uszkodzeń wątroby, trzustki, nerek czy śluzówki przewodu pokarmowego.

☺️ 🌿 Spokojnie, na szczęście mamy NATURĘ 🌿 ☺️

W naturalnych, roślinnych preparatach przeciwzapalnych dla psów na stawy wykorzystuje się trzy główne substancje:

1️⃣🌱 Salicynę – pozyskiwaną z wyciągów wierzbowych,

2️⃣🌱 Kwas bosweliowy – pozyskiwany z Kadzidłowca (Boswellia Serrata)

3️⃣🌱 “Czarci pazur” czyli wyciągi z Hakorośli.

W naszych tabletkach i kapsułkach na stawy dla psów wykorzystujemy dwie z wyżej wymienionych substancji:

Salicynę – prekursora wszystkich leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych.

Historia wykorzystywania salicyny w tradycyjnej medycynie sięga co najmniej 2500 lat!

Stosował ją już Hipokrates znany ze swojego: „Primum non nocere!” – Po pierwsze nie szkodzić ! Jest to część przysięgi dzisiejszych lekarzy.

Kwas bosweliowy z żywicy kadzidłowca. Historia wykorzystania tej substancji jest równie długa jak historia leczenia wyciągami wierzbowymi.

Kiedyś, ze względu na swoje właściwości przeciwbólowe była ceniona na równi ze złotem. Dowodem na to jest legendarny dar Trzech Króli czyli kadzidło!

Dlaczego wykorzystujemy te substancje? To proste:

Badania…

Badania najbardziej uznanych instytutów naukowych na świecie udowadniają niezwykle wysoką skuteczność tych substancji. Bibliografię znajdziecie na końcu artykułu.

Badania były przeprowadzone przez Profesora Samochowca i Dr. nauk med. Alinę Glinko i dotyczyły sprawdzenia właściwości farmakologicznych wyciągów wierzbowych standaryzowanych na salicynę.

Badania porównywały działanie przeciwzapalne wyciągów wierzbowych w stosunku do syntetycznego ich substytutu czyli kwasu acetylosalicylowego.

Oto wyniki:

Redukcja stanu zapalnego po 1 godzinie od podania.

0

WYCIĄG WIERZBOWY

0

KWAS ACETYLOSALICYLOWY

Redukcja stanu zapalnego po 3 godzinach od podania.

0

WYCIĄG WIERZBOWY

0

KWAS ACETYLOWOSALICYLOWY

Przy okazji nie stwierdzono skutków ubocznych podawania wyciągów wierzbowych, w przeciwieństwie do kwasu acetylosalicylowego, który powodował uszkodzenia śluzówki przewodu pokarmowego.

Tu znajdziesz szczegółowy opis w/w badań.http://www.czytelniamedyczna.pl/2435,waciwoci-farmakologiczne-standaryzowanego-wycigu-z-kory-wierzby-cortex-salicis.html

✳️ Kwas bosweliowy. Działa jak lek sterydowy – blokuje enzym 5-lipooksygenazy.

Wykorzystanie żywicy Boswellia Serrata w weterynarii przeprowadzili na przykład: Reichling J, Schmokel H, Fitzi J, Bucher S, Saller R. w Szwajcarii.

Wynika z nich, że systematyczne podawanie tej żywicy spowodowało poprawę jakości życia (działanie przeciwbólowe) i większą ruchliwość stawów u 71% psów po 6 tygodniowej kuracji. Badanie kliniczne było prowadzone na psach z przewlekłymi stanami zapalnymi i uszkodzonymi w związku z tym stawami.

Link do w/w badań nad wykorzystaniem Boswellia Serrata w weterynarii (ang.)

Bardziej szczegółowo wykorzystaniem preparatów z Kadzidłowca (Boswellia Serrata) w weterynarii zajęła się Dr. Narda Robinson, profesor na Uniwersytecie Stanowym Kolorado.

Wnioski ze swoich badań opublikowała w “Veterinary Practice News” (ang.).

Walory lecznicze Kadzidłowca zostały potwierdzone w wielu badaniach i przypisuje się je aktywności kwasów bosweliowych, w szczególności AKBA (kwasu acetylo-11-keto-β-bosweliowego).

Poniższe akapity, choć w żadnym wypadku nie wyczerpują tematu, przedstawiają różne korzyści ze stosowania wyciągów z żywicy Kadzidłowca.

1️⃣ Działanie przeciwzapalne. Kwasy bosweliowe są silnymi naturalnymi środkami przeciwzapalnymi. Hamują syntezę, uwalnianie i aktywację niektórych mediatorów zapalenia, w tym kilku interleukin (IL-1, IL-2, IL-4, IL-6), NF-κB, leukotrienów i 5-lipoksygenazy (5-LOX).Kwas AKBA jest szczególnie skuteczny w hamowaniu prozapalnej aktywności enzymu 5-lipoksygenazy i jest zalecany do łagodzenia bólu stawów wywołanego stanem zapalnym, szczególnie w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów i reumatoidalnego zapalenia stawów.

2️⃣ Potencjał wzmacniania układu odpornościowego. Oprócz naturalnego działania przeciwzapalnego, kwasy bosweliowe mogą mieć również wpływ na układ odpornościowy. Niektóre badania sugerują, że substancje czynne zawarte w żywicy Kadzidłowca mogą przynosić korzyści poprzez działanie na mechanizmy obronne organizmu, wpływając w szczególności na produkcję przeciwciał i proliferację limfocytów. W ten sposób żywica Kadzidłowca może pomóc chronić organizm i zapobiegać rozwojowi niektórych chorób.

3️⃣ Przeciwdziałanie przewlekłym zapaleniom jelit. Przeciwzapalne działanie kwasów bosweliowych wzbudziło również zainteresowanie naukowców ze względu na ich potencjał w leczeniu przewlekłych zapalnych chorób jelit (IBD). W szczególności, badania wykazały, że aktywne składniki żywicy Kadzidłowca łagodzą objawy choroby Crohna. Te pozytywne wstępne wyniki są tym bardziej zachęcające, że obecnie nie ma skutecznego sposobu leczenia tej choroby.

Bibliografia.

1. Bonnycastle D.D.: Evaluation of Drug Activities Pharmacometrics t. II. Academic Press, London and New York, 1964. 2. Brook P.M., Day R.O.: N. Engl. J. Med.1991, 324, 1716. 3. Buckingham R.B.: Bull. Rheum. Dis. 1977/78a, 28, 960. 4. Buckingham R.B.: Bull. Rheum. Dis. 1977/78b, 28, 966. 5. Carson J.L. et al.: Arch. Intern. med. 1987, 147, 1054. 6. Dauksas V. et al.: Arzneim.-Forsch. Drug Res.,1993, 43/I, 44. 7. Dauksas V. et al.: Arzneim.-Forsch. drug res.,1995 45/II, 11. 8. Dixon A.St., Graber J.: I. Einteilung Eular-Bull.,1978, 7, Nr 4. 9. Feng L. et al.: J. Clin. Invest.,1995, 95, 1669. 10. Görög P., Kovacs I.B.: J. Pharm. Pharmac. 1970, 22, 86. 11. Insel P.A.: Analgesic-Anttipyretics and Antiinflammatory Agents; Drugs employed in the Treatment of Rheumatoid Arthritis and Gout. In: The Pharmacological Basis of Therapeutics. Hrsg. A. Goodman, Gilman T.W., Rath A.S., Nies P., Taylor. 8thedition, 1990, Pergamon Press. 12. Isaacs J.D. et al.: Lancet 1992, 340, 748. 13. Janssen P.A. et al.: Psychopharmacologia Berlin, 1960, 1, 389. 14. Julkunen-Titto R., Meier B.: The enzymatic decomposition of salicin and its derivatives obteined from salicaceae species. J. Nat. prod. 55, 1204-1212 (1992). 15. Kohlmünzer S.: Substancje naturalne i surowce farmakognostyczne. [W:] Farmakognozja. (Red.) Kamińska M., Wiśniewska E., 1985, PZWL. 16. Kommission E.: Monographie Salicis cortex (Weidenrinde) Bundesanzeiger, 1984 Nr 228. 17. Korolkiewicz Z.: Post. Nauk Med., 1995, 8, 40. 18. Meier B., Schweiz. Apotheker Zeitung Nr 25 1988, 126 Jg., 725. 19. Meier B., Liebi M.: Zeitschr. F. Phytotherapie, 1990, 11, 50. 20. Patrignani P. et al.: J. Pharmacol. Exp. Ther, 1992, 271, 1705. 21. Pentz R. et al.: Zeitschr. F. Phytotherapie, 1989, 10, 92. 22. Reffer C. et al.: Arthritis Rheum, 1991, 34, 524. 23. Schneider E.: Zeitschr. F. Phytotherapie 1987, 8, 35. 24. Schumacher W. et al.: Thrombosis and Hoemostasis, 1993, 69, 509. 25. Soll A. et al.: Ann. Intern. Med., 1991, 114, 307. 26. Svensson T.H., Theime G.: Psychophatmacologia, 1969, 14, 157. 27. Valencia E. et al.: Planta Med., 1994, 60, 395. 28. Winter C.A, et al.: Proc. Soc. Exp. Biol. Med., 1962, 3, 544. 29. Windholtz M., Budavari S.: Monographs. [W:] The Merck Index (Ed.) Windholtz M., Merck and Co., Inc. 1983, 40.

CO O TYM MYŚLISZ?

Top